دامپینگ در تجارت بین المللی چیست؟ مزایا و معایب

دامپینگ می تواند اثرات مضری بر تجارت بین المللی داشته باشد. و اکثر کشورها این عمل را تایید نمی کنند. بیاموزید دامپینگ چیست، انواع مختلف آن و نحوه واکنش دولت ها با اقدامات ضد دامپینگ.

دامپینگ در تجارت بین المللی چیست؟

دامپینگ زمانی است که صادرکننده محصولی را در یک کشور خارجی با قیمتی کمتر از کشور خود به فروش می رساند. تجارت‌های صادرکننده بازار کشور واردکننده را با کالاهایی با قیمت‌های بسیار پایین‌تر پر می‌کنند. که شرکت‌های رقیب در کشور واردکننده را از کار می‌اندازد. دامپینگ معمولاً شامل صادرات مقادیر زیاد یا ریختن یک محصول در بازار خارجی است.
به عنوان مثال، اگر شرکت های انگلیسی شروع به فروش سیب به آمریکا با قیمتی کمتر از ارزش آن در ایالات متحده کنند. تولیدکنندگان سیب آمریکایی برای فروش محصولات خود به بازار داخلی با مشکل مواجه خواهند شد. هدف از دامپینگ تقریباً همیشه کسب مزیت رقابتی در بازار خارجی است.

نحوه شناسایی دامپینگ در تجارت بین المللی

دشوار است که بدانیم چه زمانی برخی از روش های تجاری دامپینگ را تشکیل می دهند. در تئوری، شما فقط می توانید ارزش یک محصول را در کشور صادرکننده با ارزش محصول در کشور واردکننده مقایسه کنید. ساده است، درسته؟

با این حال، تعیین ارزش محصولات چندان ساده نیست. مقایسه ارزش بازار در دو کشور مختلف شامل یک سری مراحل تحلیلی برای تعیین «ارزش عادی» (قیمت منصفانه در کشور صادرکننده) و «قیمت صادراتی» (قیمت منصفانه در کشور واردکننده) است.

انواع دامپینگ در تجارت بین المللی

برای تشخیص دامپینگ در بازار و تجارت بین المللی باید به موارد زیر توجه کرد که شامل کالای مشابه آن محصول، تشخیص قیمت صادراتی، تشخیص ارزش نرمال کالا، تعیین ارزش کالا و مقایسه قیمت صادراتی با ارزش عادی آن می باشد.

محصولی مشابه آن محصول

محصول مشابه با محصول دامپینگ مقایسه می شود. سپس با تعیین خسارت ناشی از فروش دامپینگ، همان محصول را محصول تولید شده توسط یکی از صنایع داخلی متاثر از فروش دامپینگ می نامند. هر دوی این محصولات باید کاملاً مشابه باشند تا بتوان مقایسه مناسبی بین این دو انجام داد.

تشخیص قیمت صادرات

پس از انتخاب محصولات مشابه، باید قیمت صادراتی این محصولات را مشخص کنیم.

ارزش نرمال محصول

منظور از ارزش متعارف کالا، قیمت کالاهای مشابهی است که در کشور صادرکننده مصرف می شود. و قیمت تمام شده آن در جریان تجارت تعیین می شود. در قرارداد دامپینگ در بازار بین المللی به طور غیرمستقیم آمده است که برای صادرات، قیمت محصول کشور صادرکننده به کشور واردکننده است.

مقایسه قیمت صادراتی و ارزش عادی

بر اساس ضوابط مذکور تصمیم بر این است که قیمت این دو یعنی قیمت صادراتی و ارزش عادی آن با یکدیگر مقایسه شود. مقایسه باید در یک سطح تجاری مشابه انجام شود. لازم به ذکر است که در هر مورد باید هزینه های مدیریتی و فروش را نیز در نظر گرفت. و تفاوت هایی مانند مالیات، حجم فروش، مشخصات ظاهری محصول و سایر عوامل مهم بر قیمت این دو محصول تاثیرگذار است.

در طول تاریخ، بازار تجارت بین المللی شاهد انواع دامپینگ بوده است. چهار نوع اصلی عبارتند از:

دامپینگ غارتگرانه: دامپینگ غارتگرانه فروش دائمی کالا در بازار خارجی با قیمتی کمتر از بازار داخلی است. هدف از دامپینگ غارتگرانه حذف رقابت در بازار خارجی و ایجاد انحصار است.
دامپینگ پراکنده: شرکت هایی که موجودی فروخته نشده اضافی دارند ممکن است با از بین بردن موجودی اضافی یا صادرات آن به بازار خارجی که محصولات در آن فروخته نمی شود، تخلیه کنند.
دامپینگ مداوم: هنگامی که تقاضای ثابتی در بازار خارجی برای محصول یک شرکت وجود دارد، ممکن است آن را به طور مداوم با قیمت پایین‌تری بفروشد.
دامپینگ معکوس: زمانی که تقاضای خارجی برای یک محصول کم باشد، یک تجارت قیمت بالاتری را برای آن در بازار خارجی و قیمت کمتری را برای آن در بازار داخلی تعیین می کند.

مزایا و معایب دامپینگ در تجارت بین المللی

دامپینگ مزایایی دارد. اما معایب آن معمولاً بیشتر از نقاط مثبت آن است.

مزایا دامپینگ در تجارت بین المللی:

  • سهم بازار برای کشور صادرکننده افزایش می یابد.
  • دولت کشور صادرکننده برای جبران زیان، به مشاغلی که محصولات را با قیمت کمتر در خارج از کشور می فروشند، یارانه می دهد.
  • قیمت ها برای مصرف کنندگان در کشور وارد کننده به طور موقت پایین تر است.

معایب دامپینگ در تجارت بین المللی:

  • اعطای یارانه به شرکت های صادرکننده در بلندمدت گران می شود.
  • کشورهای واردکننده می توانند با محدود کردن محصول مقابله به مثل کنند که منجر به افزایش هزینه های صادراتی یا محدودیت در واردات می شود.
  • شیوه های دامپینگ همچنین می تواند سازمان تجارت جهانی (WTO) یا اتحادیه اروپا (EU) را مورد سرزنش قرار دهد. سرزنش می تواند به روابط تجاری بین کشورها آسیب برساند.

چگونه دامپینگ بر تجارت بین المللی تأثیر می گذارد

سازمان تجارت جهانی و اتحادیه اروپا هر دو دامپینگ را تایید نمی کنند. و اقداماتی را برای جلوگیری از وقوع آن انجام می دهند. از نظر فنی، دامپینگ بر اساس قوانین سازمان تجارت جهانی غیرقانونی نیست. مگر اینکه کشور واردکننده بتواند اثرات منفی شرکت های صادرکننده را بر تولیدکنندگان داخلی ثابت کند. در اتحادیه اروپا، کمیسیون اروپا مسئول تعیین این است که آیا دامپینگ بین کشورها رخ داده است یا خیر. و اینکه آیا تعرفه های ضد دامپینگ بهترین راه حل برای این مشکل است یا خیر.

کشورها از تعرفه ها و عوارض واردات برای مقابله با فعالیت های دامپینگ استفاده می کنند. اما این تعرفه ها را می توان به عنوان اقدامات حفاظتی برای جلوگیری از رقابت خارجی به طور کلی در نظر گرفت. اگر کشوری عضو سازمان تجارت جهانی باشد. می‌تواند شکایات رسمی خود را در مورد اقدامات دامپینگ و حمایت از تجارت به سازمان ارائه کند.

اقدامات ضد دامپینگ چه تاثیری بر صادرکنندگان دارد؟

به طور معمول، کشورها با اعمال تعرفه ها و سایر مالیات های وارداتی، یکدیگر را از دامپینگ منع می کنند. این عوارض وارداتی قرار است به حمایت از مشاغل و صنایع داخلی کمک کند. اما قیمت ها را برای مصرف کنندگان داخلی نیز افزایش می دهد. شرکت هایی که می خواهند محصولات خود را به بازارهای خارجی صادر کنند ممکن است متوجه شوند که کشور واردکننده بر کالاهای آنها تعرفه هایی دارد که هزینه صادرات را افزایش می دهد یا موانع تجاری ایجاد می کند.

همچنین صادرکنندگان باید توجه داشته باشند که فعالیت های تجاری مشابه دامپینگ انجام نمی دهند. تخلیه مقادیر زیادی از محصولات یا مواد خام استفاده نشده شما در خارج از کشور می تواند اثرات نامطلوبی بر کشور واردکننده داشته باشد و توجه دولت را به خود جلب کند.

محاسبه تعرفه ها باید همیشه بخشی جدایی ناپذیر از برنامه صادرات شما باشد. می‌توانید از ماشین‌حساب وظیفه ما برای تعیین میزان عوارضی که هنگام صادرات کالاهای خود به کشورهای خاص باید پرداخت کنید، استفاده کنید.

یک کارگزار گمرکی می تواند به تجارت شما در واردات و صادرات کمک کند

با تعرفه ها و مقررات تجاری که از کشوری به کشور دیگر متفاوت است. سازگاری با فعالیت های واردات و صادرات می تواند پیچیده باشد. تجارت صادراتی شما به یک کارگزار گمرک مجرب و آشنا به کلیه قوانین و مقررات مربوط به فرآیند واردات و صادرات نیازمند است. 

سیاست های ضد دامپینگ چیست؟

سازمان تجارت جهانی کل عملیات دامپینگ یا به عبارتی شکستن بازار را ممنوع کرده است. زیرا آسیب جدی به صنعت داخلی کشورهای واردکننده وارد می کند. زیرا دامپینگ یا شکستن بازار می تواند به عنوان وسیله ای برای استعمار اقتصادی کشورهای در حال توسعه توسط کشورهای صنعتی و قدرتمند مورد استفاده قرار گیرد. تا این کشورها بتوانند بازار داخلی خود را کنترل و تسلط یابند.

از این رو تعداد زیادی از کشورهای جهان که اقتصادشان با این رویه دچار مشکلات مالی و اقتصادی شده اند، ترفندهایی برای حذف دامپینگ اندیشیده اند. از جمله کشورهایی که سیاست‌های ضد دامپینگ را اعمال کرده‌اند، ایالات متحده آمریکا است. که با پرداخت یارانه‌های حمایتی و همچنین انجام کارهایی مانند معافیت‌های مالیاتی برای تولیدکنندگان داخلی تلاش کرده است تا از رقابت فولاد خود با فولاد کره و ژاپن جلوگیری کند.
همچنین تعرفه های بسیار بالایی را برای واردات فولاد در کشور از ژاپن و کره وضع کرده است. تا در نهایت با استفاده از این روش قیمت محصولات وارداتی بسیار بالاتر از تولیدات داخلی در آمریکا باشد. و مردم فولاد ساخت آمریکا را خریداری کنند. همچنین در نهایت این امر منجر به فروش فولاد آمریکا در سطح آن کشور می شود.

از دیگر سیاست‌هایی که برای جلوگیری از این نوع بازارشکنی یا دامپینگ انجام شده است، در سطح ایران است که برای افزایش فروش محصولات داخلی خود نسبت به کالاهای مشابه چینی، با پرداخت مالیات بر تولیدکنندگان داخلی و همچنین ارتقای خط تولید، از تولیدکنندگان داخلی در کشور حمایت کرده است تا در نهایت بتواند واردات داخلی خود را بر واردات کالاهای چینی در اولویت قرار دهد.

دامپینگ چه زمانی اتفاق می افتد؟

موارد زیادی وجود دارد که باعث دامپینگ در بازارهای داخلی و خارجی می شود. گاهی اوقات ممکن است یک انحصارگر برای فروش بیشتر محصول خود شروع به دامپینگ کند. همچنین از دیگر موارد مهم دامپینگ می توان به موارد زیر اشاره کرد.

فروش کالاهای مازاد

گاهی ممکن است یک انحصارگر با تولید بیش از حد کالاهای خود مواجه شود. در نتیجه فرد سعی می کند محصول مازاد را با قیمت کمتری بفروشد.

گسترش صنعت و تجارت

گاهی ممکن است یک انحصارگر برای توسعه صنعت و تجارت به دامپینگ متوسل شود. زیرا زمانی که این صنعت گسترش پیدا کند می تواند منافع اقتصادی داخلی و خارجی برای او به همراه داشته باشد. که در نهایت منجر به افزایش سود می شود.

روابط جدید ایجاد کنید

گاهی اوقات انحصارگر برای ایجاد روابط تجاری جدید در خارج از کشور رها می کند. بنابراین محصول خود را با قیمت بسیار پایین در بازار خارجی به فروش می رساند. و در نهایت رابطه جدیدی در بازار بین کشورها برقرار خواهد کرد.

 

نتیجه

همانطور که در ابتدای مقاله اشاره کردیم، دامپینگ در بازارهای بین المللی به عنوان کاهش قیمت نیز شناخته می شود. به طور کلی دامپینگ به معنای فروش یا صادرات یک محصول به کشورهای همسایه با قیمتی کمتر از قیمت همان کالا در آن کشور است. دامپینگ یکی از اصطلاحات خاص اقتصادی است که به ویژه در تجارت بین المللی جایگاه ویژه ای دارد. در این مقاله سعی شد تا اطلاعات جامعی در مورد مفهوم دامپینگ، انواع دامپینگ، تاثیر دامپینگ بر اقتصاد کشور و همچنین مزایا و معایب دامپینگ بر اقتصاد ارائه شود.

سوالات متداول دامپینگ در تجارت بین المللی:

دامپینگ چیست؟

به طور کلی دامپینگ را می توان به عنوان فروش کالا با قیمتی کمتر از قیمت استاندارد آن تعریف کرد تا برای خریداران مقرون به صرفه نباشد.

مهم ترین انواع دامپینگ چیست؟

مهم ترین انواع دامپینگ دامپینگ طولانی مدت، دامپینگ مخرب و دامپینگ فصلی است.

چرا انحصارگر شروع به دامپینگ می کند؟

به دلایل مختلف مانند فروش کالاهای مازاد، گسترش صنعت و تجارت و ایجاد روابط جدید، انحصارگر دامپینگ را آغاز می کند.

هدف از سیاست های ضد دامپینگ چیست؟

این سیاست ها با هدف فروش کالاهای داخلی با قیمت مناسب تری نسبت به کالاهای وارداتی خارجی انجام می شود تا خریداران به خرید کالاهای داخلی روی بیاورند.

 

 

 

 

 

 

در صورت هرگونه سوال و نظر با مجموعه نگار صنعت ماهان تماس حاصل فرمایید.

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 − یازده =